UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ponarzekać

1811, SL

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ponarzekałem +(e)m ponarzekał	ponarzekałam +(e)m ponarzekała	ponarzekałom +(e)m ponarzekało	ponarzekaliśmy +(e)śmy ponarzekali	ponarzekałyśmy +(e)śmy ponarzekały
2 os.	ponarzekałeś +(e)ś ponarzekał	ponarzekałaś +(e)ś ponarzekała	ponarzekałoś +(e)ś ponarzekało	ponarzekaliście +(e)ście ponarzekali	ponarzekałyście +(e)ście ponarzekały
3 os.	ponarzekał	ponarzekała	ponarzekało	ponarzekali	ponarzekały

bezosobnik: ponarzekano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ponarzekajmy
2 os.	ponarzekaj	ponarzekajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ponarzekałbym bym ponarzekał	ponarzekałabym bym ponarzekała	ponarzekałobym bym ponarzekało	ponarzekalibyśmy byśmy ponarzekali	ponarzekałybyśmy byśmy ponarzekały
2 os.	ponarzekałbyś byś ponarzekał	ponarzekałabyś byś ponarzekała	ponarzekałobyś byś ponarzekało	ponarzekalibyście byście ponarzekali	ponarzekałybyście byście ponarzekały
3 os.	ponarzekałby by ponarzekał	ponarzekałaby by ponarzekała	ponarzekałoby by ponarzekało	ponarzekaliby by ponarzekali	ponarzekałyby by ponarzekały

bezosobnik: ponarzekano by

bezokolicznik: ponarzekać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ponarzekawszy

gerundium: ponarzekanie

Zob. narzekać

spędzić jakiś czas na narzekaniu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

synonimy:

pojojczeć, pojojczyć

	Można ponarzekać na ciężkie życie, na to, że nic się nie udaje, ale to nic nie zmienia. źródło: NKJP: Barbara Jakubowska: Jak mądrze kochać dzieci, 2001
	Spotykały się pogadać, ponarzekać na facetów. źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Cyberkury na grzendzie, Polityka, nr 2445, 2004-03-27
	Okazywało się, że to wcale nie było niemożliwe, że to były bardzo proste rzeczy; on zwyczajnie lubi się tak poumartwiać, ponarzekać, że jest źle, że tak niedobrze. źródło: NKJP: Monika Pawluczuk, Katarzyna Miller: Być kobietą i nie zwariować. Opowieści psychoterapeutyczne, 2010
	– Cóż – mówi spokojnym tonem, choć nie bez nuty goryczy – stare drzewa się wycina, stary człowiek się nie liczy, nie ma tu nic do powiedzenia, może jedynie sobie ponarzekać. źródło: NKJP: Długosza wycięli w pień, Nowiny Raciborskie, nr 30, 2007-07-24
	Zadzwoniłem, ponarzekałem i jest mi lepiej. źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Lala, 2008

	+	ponarzekać	+	(na KOGO/CO)
	+	ponarzekać	+	(że ZDANIE)

Data ostatniej modyfikacji: 08.01.2016