UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bernardyn

1505, SPXVI

łac. śred. bernardinus

1. zakonnik

członek zakonu, powstałego w Polsce w XV w. przy kościele św. Bernardyna w Krakowie, będącego odłamem franciszkanów

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

hiperonimy:

zakonnik

	Biskup, który jest bernardynem, poprowadzi też procesję z relikwiami św. Jana z Puszczy do klasztoru w Dukli. źródło: NKJP: Uroczystości odpustowe, Dziennik Polski, 2000-07-07
	Relikwiarz z płaszczem krakowskiego błogosławionego – bernardyna, który był spowiednikiem Kazimierza Jagiellończyka, 400 lat spoczywał w skarbcu klasztoru pod Wawelem. źródło: NKJP: (JD): Płaszcz Szymona, Gazeta Krakowska, 2007-03-21
	W 1453 roku zjawił się w Krakowie św. Jan Kapistran, płomienny kaznodzieja, włoski bernardyn, który słowem - i to łacińskim! - doprowadzał wiernych do takiego stanu, że rozpalali w Rynku ogniska i wrzucali w ich płomienie kości, karty, instrumenty muzyczne, obrazy. źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Na krakowskim rynku, 2007
	Zawsze bardzo mi się podobała ceremonia mszy, więc przemyśliwałem, czy by przypadkiem nie zostać księdzem. Oczywiście wyłącznie bernardynem. Ksiądz i aktor mają ze sobą dużo wspólnego. źródło: NKJP: Nie jestem pupilkiem krakowskich salonów, Dziennik Polski, 2000-11-04
	Po raz kolejny mieszkańcy Alwerni mieli okazję przeżywać uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy. Wszystko to za sprawą ojców bernardynów i grupy aktorów, którzy od pięciu lat przybierają stroje z epoki Chrystusa, by przybliżyć wiernym ostatnie dni ziemskiego życia Syna Bożego. źródło: NKJP: (LID): Tryumfalny wjazd do Jerozolimy, Gazeta Krakowska, 2002-03-26

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

duży pies, o długiej sierści, maści łaciatej: brązowej i białej, wykorzystywany w ratownictwie górskim do szukania zaginionych turystów

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt zwierzęta domowe i hodowlane

	synonimy:	bernard
	hiperonimy:	pies

	Kiedy jeździłem z sądecką grupą strażaków na miejsca kataklizmów, były tam ekipy ratownicze z psami z różnych stron świata. Nigdy jednak nie zauważyłem wśród nich bernardyna. Teoretycznie, bernardyn to pies ufny i pogodny, znający jednak swoją siłę. źródło: NKJP: Ireneusz Pawlik: Psy jak cielaki, Gazeta Krakowska, 2004-10-09
	Zresztą Eksa raczej unikam, nie lubię jego dzikich pieszczot: rzucił się na mnie kiedyś diabelski bernardyn i psy obchodzę z daleka. źródło: NKJP: Joanna Kulmowa: Topografia myślenia, 2001
	Był mieszanką bernardyna z jakąś inną rasą - wielki, kudłaty, płowobiały z czarnymi łatami na łbie, bardzo mądry i piękny. źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997
	Na zamkowym śnieżnym dziedzińcu sfora psów bernardynów powitała nas ujadaniem, otaczając sanie. źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994
	Psy przybyły do klasztoru między rokiem1660 a 1670. Pierwsze udokumentowane wiadomości o ratowaniu ludzi przez bernardyny pochodzą z 1703 roku. źródło: NKJP: (BOS): Koniec legendy Alp?, Gazeta Krakowska, 2004-10-11

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2

Data ostatniej modyfikacji: 24.01.2016