UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

muezin

Chronologizacja

1902, SJPWar
XVIII w., W.P. Turek, "Słownik zapożyczeń pochodzenia arabskiego w polszczyźnie", 2001.
1789, J. Potocki, "Podróż do Turek y Egiptu [...]", 1789.
Prawdopodobnie wyraz zapisano po raz pierwszy jako madin w ostatnich latach XV w. (tzw. "Kronika turecka" albo "Pamiętniki Janczara"). Por. odmienną datację (XVI w.) w: W.P. Turek, "Słownik zapożyczeń pochodzenia arabskiego w polszczyźnie", 2001.
J. Potocki relację z podróży odbytej w 1784 r. spisał i wydał po francusku ("Voyage en Turquie et en Egypte fait en 1784", 1788). Na język polski została ona przełożona przez J.U. Niemcewicza (1789). Por. także S. Stachowski, "Słownik historyczny turcyzmów w języku polskim", 2007.
Wyraz udokumentowano również w pismach A. Sapiehy (1811), zob. W.P. Turek, "Słownik zapożyczeń pochodzenia arabskiego w polszczyźnie", 2001.
W SJPWil (1861): muezym. W SJPWar cytowane z dzieł Słowackiego (1. "Ojciec zadżumionych [w El-Arish]", 1838 [wyd. 1839]; 2. "Szanfary. Ułamki poematu arabskiego", 1828 [wyd. 1866]; w drukowanych dziełach Słowackiego wyraz pojawia się od 1832 r., por. "Do M. Rola Skibickiego" w tomie "Poezye Juliusza Słowackiego") oraz - z odmienną pisownią - z komentarzy do dzieł Mickiewicza ("Sonety", 1826). W ostatnim źródle zapisano postać miuezzinowie, przyjętą za J. Sękowskim ("Collectanea z dziejopisów tureckich [...]", 1825), nie zaś muezzinowie, jak podaje SJPWar.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. muezin
muezini
ndepr
mueziny
depr
D. muezina
muezinów
C. muezinowi
muezinom
B. muezina
muezinów
N. muezinem
muezinami
Ms. muezinie
muezinach
W. muezinie
muezini
ndepr
mueziny
depr

Pochodzenie

osm.-tur. müezzin

z ar. mu'ađđin

Definicja

rel. 
mężczyzna nawołujący z minaretu wiernych muzułmanów pięć razy dziennie na modlitwę

Wymowa

[mu-e-z-in]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

Połączenia

  • głos, modlitwa, śpiew muezina
  • muezin nawołuje, wzywa

Cytaty

Z minaretu dotarł do niej śpiew muezina, wzywający wiernych do popołudniowej modlitwy.

źródło: NKJP: Wojciech Tochman: Córeńka, 2005

Kobiety z zasłoniętymi twarzami to nadal tutaj norma, podobnie jak mężczyźni regularnie modlący się na wezwanie muezina.

źródło: NKJP: Marek Berkowski: Chcemy tylko żyć, Dziennik Bałtycki, 2002-03-08

W powietrzu krążą mewy, ich uparty krzyk wdziera się w śpiewne nawoływanie muezzina, który z minaretu meczetu Al Dżazar przypomina wiernym, iż nadszedł czas pierwszych z pięciu obowiązkowych, codziennych modłów.

źródło: NKJP: Roman Frister: Bingo zamiast kolędy, Polityka, 2004-12-25

Data ostatniej modyfikacji: 22.11.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json