UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

obskurant

Chronologizacja

1861, SJPWil

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. obskurant
obskuranci
ndepr
obskuranty
depr
D. obskuranta
obskurantów
C. obskurantowi
obskurantom
B. obskuranta
obskurantów
N. obskurantem
obskurantami
Ms. obskurancie
obskurantach
W. obskurancie
obskuranci
ndepr
obskuranty
depr

Pochodzenie

niem. Obskurant

z łac. obscūrans 'zaciemniający'

Definicja

książk.  pejorat. 
człowiek ograniczony, niechętny oświacie, postępowi i zmianom

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Połączenia

  • narodowy, religijny obskurant

Cytaty

[...] kandydat Partii Republikańskiej, konserwatywny obskurant, wprawdzie też milioner, ale pieniądze odziedziczył po dziadkach – jeden dorobił się na handlu niewolnikami, a drugi na handlu tytoniem!

źródło: NKJP: Piotr Niklewicz: Niezwykła kariera Antoniego K, 2006

Wielu jest takich, którzy uważają się za postępowych ludzi nauki, a w istocie są to zabobonni obskuranci.

źródło: NKJP: Usenet

Tak, jestem zdecydowanym przeciwnikiem energii z wiatru. Mimo że dzisiaj dużo mówi się o takich obskurantach i zakutych łbach i zarzuca się im niewrażliwość na sprawy środowiska.

źródło: NKJP: Andrzej Kołaczkowski-Bochenek: Nie idź tam człowieku!, 2009

Data ostatniej modyfikacji: 28.01.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json