UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dziunia

Chronologizacja

1965, SJPDor

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dziunia
dziunie
D. dziuni
dziuni
neut
dziuń
char
C. dziuni
dziuniom
B. dziunię
dziunie
N. dziunią
dziuniami
Ms. dziuni
dziuniach
W. dziuniu
dziunie

Pochodzenie

Wyraz ekspresywny. Niewykluczone, że powstał przez skrócenie zdrobniałych form imion żeńskich (Jadziunia, Wandziunia itp.); być może należy go też łączyć z wyrazami dziewczyna i niunia.

Definicja

pot. 
ekspresywnie o młodej atrakcyjnej kobiecie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka wygląd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka płeć

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dzidzia, dziuńka, foczka, foka, klaczka, lacha, laska, niunia
hiperonimy:  kobieta

Cytaty

Ten kolor dodaje jej charakterku. Rudy to jej najbardziej pasuje... a w blondzie też była niezła dziunia.

źródło: Internet: wykop.pl

I taka dziunia pięknie ubrana, wiesz, nóżka na nóżkę, wizytówka, obok niej siedzi młody człowiek, też dobry garnitur, dobra koszula, „notebooki” mają, komóry.

źródło: NKJP: Bartłomiej Dobroczyński: Orkiestra Klubu Pomocnych Serc, czyli Monolog wodospad Jurka Owsiaka, 1999

Wstałem, wyszedłem i powiedziałem pierwszej lepszej dziuni z obsługi, żeby w te pędy biegła i załatwiła, żeby obraz był ostry, bo zaraz będę zły.

źródło: NKJP: Internet

Tu trzeba zauważyć, że pijana dziunia, [...] lat 18 do 36, w białym kozaku i siatkowanych rajtach była najgorszym możliwym pacjentem, jaki lekarzowi na dyżurze mógł się przydarzyć. Dziunie były co do zasady bezdennie głupie, aroganckie i wredne oraz miały skłonność do różnokolorowych tipsów.

źródło: Internet: pokolenieikea.com/

Data ostatniej modyfikacji: 09.05.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json