UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

antyfona

Chronologizacja

1 połowa XVI w., SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. antyfona
antyfony
D. antyfony
antyfon
C. antyfonie
antyfonom
B. antyfonę
antyfony
N. antyfoną
antyfonami
Ms. antyfonie
antyfonach
W. antyfono
antyfony

Pochodzenie

łac. antiphōna

z gr. antiphṓnē 'śpiewana odpowiedź'

Definicja

rel. 
w liturgii chrześcijańskiej krótki tekst modlitewny przeplatający modlitwy i pieśni lub będący samodzielną modlitwą

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół sakramenty i obrzędy religijne

Połączenia

  • antyfony adwentowe, maryjne, żałobne
  • hymny i antyfony
  • fragmenty, słowa antyfony
  • wysłuchać antyfony
  • kończyć; śpiewać antyfony

Cytaty

– O clemens, o pia, o dulcis Virgo Maria – ksiądz kończył antyfonę.

źródło: NKJP: Marek Krajewski: Dżuma w Breslau, 2007

Przy samym grobie śpiewana była antyfona „Chwała ci Trójco, Trójrównych Sobie”.

źródło: NKJP: Krzysztof Dowgiałło: Wiara w moc Zbawiciela, Gazeta Tczewska, 2008-03-20

Antyfona na wejście z niedzielnej liturgii mszalnej tego tygodnia rozpoczyna się od słów „Gaudete In Domino semper” (Zawsze radujcie się w Panu).

źródło: NKJP: Adwent z Ojcem Pio, Głos Ojca Pio, 2010

- Antyfona zawsze w treści nawiązuje do czytań i ewangelii, dobrze dobrana pieśń też powinna nawiązywać - mówi ks. Robert Tyrała.

źródło: NKJP: Agnieszka Malatyńska-Stankiewicz: Modlitwa w nutach, Dziennik Polski, 2005-03-25

Roraty to adwentowa Msza ku czci Najświętszej Marii Panny. Odprawia się ją wcześnie rano, kiedy panuje jeszcze zmrok. Swoją nazwę roraty wzięły od wprowadzającej do liturgii antyfony: „rorate coeli de super”, co znaczy: „niebiosa rosę spuśćcie nam”.

źródło: NKJP: Stanisław Zasada: Te słynne roraty, Gazeta Poznańska, 2004-12-04

Data ostatniej modyfikacji: 13.01.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json