część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
prostaczka
|
prostaczki
|
|
| D. |
prostaczki
|
prostaczek
|
|
|
|
| C. |
prostaczce
|
prostaczkom
|
|
| B. |
prostaczkę
|
prostaczki
|
|
| N. |
prostaczką
|
prostaczkami
|
|
| Ms. |
prostaczce
|
prostaczkach
|
|
| W. |
prostaczko
|
prostaczki
|
|
pejorat.
kobieta, która jest prymitywna i nie potrafi się zachować
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
|
- Oliwia jest utalentowana wyłącznie do szorowania podłóg. Poza tym jest kompletnie tępą prostaczką zadufaną w sobie.
źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001
|
|
- Powiedział, że jestem... chamską prostaczką - mówi łamiącym się głosem.
źródło: NKJP: Elżbieta Południakowa: Żyć w cieniu teściowej?, Wieczór Wybrzeża, 2011
|
|
- Przypominam, że biesiadujesz z brudną prostaczką - powiedziała, gryząc herbatnik. - Na prostactwo nic już nie poradzę, ale wykąpać to bym się mogła.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Dobry powód, by zabijać, 2005
|
Data ostatniej modyfikacji: 15.03.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json