UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ekscentryczka

1881, Dzieła Lucyana Siemieńskiego, Portrety literackie Tom V, books.google.pl

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Zob. ekscentryk, ekscentryczny

książk.

kobieta zwracająca uwagę mówiącego swoim nietypowym wyglądem lub zachowaniem, które są oceniane jako zbyt odbiegające od normy

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka wygląd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

synonimy:

dziwaczka

	Dla mamy zostałam dziewczynką w dwóch różnych skarpetkach, ekscentryczką, gardzącą przyzwoitą sukienką z krempliny. źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Polka, 2001
	Była znana jako szczególna ekscentryczka; oglądając przedstawienie teatralne, potrafiła położyć nogi na oparciach foteli w rzędzie poprzedzającym. Europejskie dwory z oburzeniem reagowały na takie wiadomości, w wielu z nich Krystyna nie była mile widziana. źródło: NKJP: Internet
	Podczas wspomnianego benefisu w Nowym Sączu, zapytana, czy czuje się ekscentryczką, zdecydowanie zaprzeczyła: - Jaka ekscentryczka? Jaka pokręcona? Od początku jeden mąż, dwie córki, rodzina. To jakieś pomówienia. źródło: NKJP: „A” jak aktorstwo..., Dziennik Polski, 2001-03-27
	Na chwilę mignęła mi sylwetka dziewczyny z łopatą na ramieniu. Patrycja nie wyglądała na ekscentryczkę, która wybiera się nad kanał, by akurat tam kopać groby dla swych ofiar, ale mimo wszystko przez następne kilka minut podświadomie nasłuchiwałem odgłosu wystrzału. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Dobry powód, by zabijać, 2005
	Współczesne wróżki to nie tylko przysłowiowe ekscentryczki z czarnym kotem na ramieniu, ale również osoby światłe, często wykształcone, prowadzące własne firmy. źródło: NKJP: Izabela Chmielewska: Pracownik spod dobrej gwiazdy, Dziennik Bałtycki, 2000-06-12

Data ostatniej modyfikacji: 05.07.2017