UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

oblubienica

Chronologizacja

XV w., SStp

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	oblubienica	oblubienice
D.	oblubienicy	oblubienic

C.	oblubienicy	oblubienicom
B.	oblubienicę	oblubienice
N.	oblubienicą	oblubienicami
Ms.	oblubienicy	oblubienicach
W.	oblubienico	oblubienice

Pochodzenie

Zob. oblubieniec

Definicja

książk.

kobieta, którą dany mężczyzna kocha, chce poślubić lub już poślubił

Noty o użyciu

Używane także w kontekstach religijnych, np. Oblubienica Ducha Świętego, Oblubienica Chrystusa.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

Cytaty

Jeśli mąż udowodni, że oblubienica nie była dziewicą, ma prawo odesłać ją z powrotem do rodziców.

źródło: NKJP: Jerzy Andrzejczak: Głupi i głupszy, czyli 100 największych absurdów świata, CKM, nr 03/03, 2001

W pierwszej chwili wziąłem ową interesującą osobę za samą margrabiankę Matyldę i dopiero później dotarło do mnie, że jest ona damulką nie pierwszej młodości, dobrze już pod trzydziestkę, nie może być zatem niecierpliwie oczekiwaną na wrocławskim dworze nową książęcą oblubienicą.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006

Dodajmy jeszcze, że do późnego średniowiecza tolerowana była pedofilia, byle ślubna. Wyleniałym satyrom trafiały się dwunastoletnie oblubienice.

źródło: NKJP: Wisława Szymborska: Jechałam z pięknościami, Gazeta Wyborcza, 1995-04-12

Data ostatniej modyfikacji: 30.01.2016