UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

przykurcz

1954, SJPDor

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego przykurczać; zob. kurczyć

niemożność wyprostowania kończyn lub kręgosłupa, spowodowana zmianami chorobowymi w stawach, mięśniach lub ścięgnach

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie przyczyny, objawy i skutki chorób

	Proszę o modlitwę w intencji mojego syna Kuby – jest po wypadku, przeszedł dwie operacje ręki i został mu przykurcz łokcia. źródło: NKJP: Intencje modlitewne - październik 2008, Głos Ojca Pio, 2008
	Powoli mijał przykurcz mięśni szyi, czerwona pulsująca pręga na twarzy dokuczała coraz mniej. źródło: NKJP: Dariusz Koźlenko: Dwie ofiary, dwie walki, Ozon, nr 1, 2005
	Płacze z bólu przez sen. To przykurcze w stawach. źródło: NKJP: Edyta Gietka: Zdążyć, Polityka, nr 2639, 2008-02-02
	W przypadku ujawnienia tego schorzenia należy oprócz leczenia farmakologicznego i reumatologicznego jak najszybciej wprowadzić fizykoterapię, aby zapobiec narastaniu sztywności stawów oraz zwalczać przykurcze stawowe. źródło: NKJP: Mirosław Winczewski: Kręgarstwo dla każdego: kręgarstwo radiestezyjne, terapia i profilaktyka, kręgarstwo klasyczne, chiropraktyka, 2006
	Ma silne przykurcze i zdeformowaną przez to sylwetkę. Żyje na co dzień z bólem. źródło: NKJP: Paweł Walewski: Niech już nie boli, Polityka, nr 2326, 2001-12-01

	+	przykurcz	+	(CZEGO)
	+	przykurcz	+	(w CZYM)

Data ostatniej modyfikacji: 18.01.2016