część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
komunitaryzm
|
komunitaryzmy
|
|
| D. |
komunitaryzmu
|
komunitaryzmów
|
|
| C. |
komunitaryzmowi
|
komunitaryzmom
|
|
| B. |
komunitaryzm
|
komunitaryzmy
|
|
| N. |
komunitaryzmem
|
komunitaryzmami
|
|
| Ms. |
komunitaryzmie
|
komunitaryzmach
|
|
| W. |
komunitaryzmie
|
komunitaryzmy
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
filoz.
stanowisko filozoficzne podkreślające duże znaczenie związków jednostki ludzkiej ze wspólnotami, do których należy
Ms. lp wymawiany: [komunitaryźmie] lub [komunitaryzmie].
[komunitarysm] lub [komunitaryzm]
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia
|
Jeśli coś ich łączy, to pewien optymistyczny komunitaryzm. Są przekonani, że społeczeństwo samo może przejąć wiele obowiązków państwa.
źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Generacja Golfa, Polityka, 2001-05-26
|
|
Przeciwne komunitaryzmowi podejście indywidualistyczne może być natomiast bardziej wyczulone na zróżnicowanie i na innych jako jednostki.
źródło: NKJP: Witold P. Glinkowski, Adam Nowaczyk, Józef Piórczyński (red.): Rozum w dziejach: księga jubileuszowa profesora Ryszarda Panasiuka, 2001
|
Data ostatniej modyfikacji: 10.06.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json