Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | parweniusz |
parweniusze |
ndepr |
| parweniusze |
depr | ||
| D. | parweniusza |
parweniuszy rzadziej parweniuszów |
|
| C. | parweniuszowi |
parweniuszom |
|
| B. | parweniusza |
parweniuszy rzadziej parweniuszów |
|
| N. | parweniuszem |
parweniuszami |
|
| Ms. | parweniuszu |
parweniuszach |
|
| W. | parweniuszu |
parweniusze |
ndepr |
| parweniusze |
depr |
Pochodzenie
fr. parvenu 'przybysz'
z łac. parvenire 'przejść; mieć powodzenie'
Definicja
Noty o użyciu
Wyraz najczęściej używany w odniesieniu do stosunków społecznych panujących przed drugą wojną światową.
Wymowa
[parweńjusz]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse własność
Cytaty
|
Ewa była dziewczyną z dobrego domu i jej rodzice niechętnie patrzyli na zaloty młodego komedianta. Temu bardzo ambitnemu parweniuszowi imponowała willa wybudowana przez ojca Ewy - wziętego adwokata [...]. źródło: NKJP: Edmund Pietryk: Album, Akant, 2006-11 |
|
|
Przy całej swojej europejskości w tym właśnie był parweniuszem. Po prostu przesadzał w swym manieryzmie kulturalnym. [...] Mówiłem mu w chwilach szczerości: źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995 |
|
|
W pierwszej chwili, gdy ujrzała nieznajomego rozmawiającego z siostrzenicą, wzięła go za [...] dandysa, być może obcego w mieście, na pewno jednak, mimo eleganckiego stroju, parweniusza. źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006 |
|
|
Parweniusz nigdy nie pojmie, że arystokratyzm ma u swych podstaw ironiczną radość prostoty. źródło: NKJP: Michał Komar: Wtajemniczenia, 2009 |
|
|
Zwalisty przemysłowiec patrzył na szczekającego karzełka i zastanawiał się, jak taki parweniusz, wiecowy krzykacz, pyskaty agitator mógł wspiąć się tak wysoko. źródło: NKJP: Roman Praszyński: Jajojad,1998 |