UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

argot

Chronologizacja

1935, SJPDor

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2, m3

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	argot	argot pot. argoty
D.	argot pot. argotu	argot pot. argotów
C.	argot pot. argotowi	argot pot. argotom
B.	argot	argot pot. argoty
N.	argot pot. argotem	argot pot. argotami
Ms.	argot pot. argocie	argot pot. argotach
W.	argot pot. argocie	argot pot. argoty

Pochodzenie

fr.

Definicja

książk.

odmiana języka używana w określonym środowisku społecznym lub zawodowym, charakteryzująca się ekspresywnością, różniąca się od języka ogólnego używanym słownictwem

Noty o użyciu

Wyraz dawniej używany jako termin językoznawczy, obecnie w polskich pracach naukowych z zakresu językoznawstwa używa się innych terminów.

Wymowa

[argo]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:

gwara, slang, żargon

Połączenia

paryski, warszawski... argot

Cytaty

	[...] aktorzy używają argot i mówią z akcentem bretońskim. źródło: NKJP: Tadeusz Lubelski: Portrety, Gazeta Wyborcza, 1993-03-19
	Strzelić jednego na cynku - oznacza w paryskim argot, wypić coś przy barze. źródło: NKJP: Bistro i cynk, Dziennik Polski, 2000-08-05
	Miał reputację najlepszego odbiorcy lewego towaru, juchtu, jak się mówiło w warszawskim argot. źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010
	[...] duża sztuka: pisać o sprawach poważnych i częstokroć skomplikowanych, bez posługiwania się specyficznym, naukowym argot. źródło: NKJP: Daleka i bliska, Dziennik Polski, 2000-12-08

Data ostatniej modyfikacji: 02.01.2016