UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

laudator

Chronologizacja

1998, NKJP
Dawniej jedynie w wyrażeniu laudator temporis acti.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. laudator
laudatorzy
ndepr
laudatory
depr
D. laudatora
laudatorów
C. laudatorowi
laudatorom
B. laudatora
laudatorów
N. laudatorem
laudatorami
Ms. laudatorze
laudatorach
W. laudatorze
laudatorzy
ndepr
laudatory
depr

Pochodzenie

łac. laudātor 'chwalca, piewca; mówca pogrzebowy'

Definicja

książk. 
osoba, która publicznie wyraża pochwałę czyjejś twórczości lub dokonań

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

Cytaty

[...] jubileusz 55-lecia „Dziennika Bałtyckiego” uświetnił w Cadenie wernisaż malarstwa sopockiej artystki Jadwigi Lesieckiej. Istnienie w malarstwie artystki dwu nieprzemijających wartości: jedności życia i tworzenia oraz odkrywczej postawy wobec malarskiego dziedzictwa, podkreślał laudator prof. Kazimierz Nowosielski.

źródło: NKJP: (marcel): Salon sztuki, Dziennik Bałtycki, 2011

Zazwyczaj, gdy nadajemy doktorat honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej, realizujemy scenariusz obejmujący wystąpienia wszystkich dziekanów, którzy wnioskowali o nadanie tej godności. Potem powinien zabrać głos laudator, przedstawiając obszerne uzasadnienie wniosku.

źródło: NKJP: Godnie, lecz krótko, Godnie, lecz krótko, 2000-03-27

Urodzony w roku 1962 Durs Gruenbein zrobił furorę w całych Niemczech. Kiedy w roku 1995 otrzymywał prestiżową Nagrodę Buechnera, laudator mówił: te wiersze to „cienie wierszy, ciskane na papier jak atomowe błyskawice” .

źródło: NKJP: Andrzej Kopacki: Mury, miedze, oceany, Gazeta Wyborcza, 1998-08-07

Data ostatniej modyfikacji: 26.09.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json