UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

drwiąco

Chronologizacja

1876, NKJP

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Zob. drwić

Definicja

w sposób wyrażający drwinę z kogoś

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Połączenia

  • powiedzieć, rzucić, spojrzeć, uśmiechnąć się, zapytać drwiąco

Cytaty

Prosiliśmy jej właściciela, aby wyłączył aparat, a on się tylko drwiąco uśmiechnął.

źródło: NKJP: (sr): Seans z telefonem, Dziennik Bałtycki, 2011

To mają być twoje oświadczyny? - Spojrzała na niego drwiąco.

źródło: NKJP: Marek Krajewski, Mariusz Czubaj: Róże cmentarne, 2009

Przyjrzała mu się uważniej, trochę drwiąco.

źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Noc i inne opowiadania, 2001
Data ostatniej modyfikacji: 05.08.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN