UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

legawy

Chronologizacja

1500, SStp

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. legawy
legawy
legawy
legawe
legawa
D. legawego
legawego
legawego
legawego
legawej
C. legawemu
legawemu
legawemu
legawemu
legawej
B. legawego
legawego
legawy
legawe
legawą
N. legawym
legawym
legawym
legawym
legawą
Ms. legawym
legawym
legawym
legawym
legawej
W. legawy
legawy
legawy
legawe
legawa
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. legawi
legawi
legawe
legawe
D. legawych
legawych
legawych
legawych
C. legawym
legawym
legawym
legawym
B. legawych
legawych
legawych
legawe
N. legawymi
legawymi
legawymi
legawymi
Ms. legawych
legawych
legawych
legawych
W. legawi
legawi
legawe
legawe

Pochodzenie

psł. *lěgavъ

Pierwotna forma jest przymiotnikiem od *lěgati 'kłaść się, leżeć'; pies określony tym przymiotnikiem był przyuczony do legania, układania się w miejscu i merdania ogonem, w momencie, gdy spostrzeże zwierzynę, na którą się poluje (Sław)

Definicja

łow. 
taki, który swoim zachowaniem podczas polowania wskazuje, gdzie się znajduje zwierzyna, a także aportuje zastrzeloną zwierzynę

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny hobby i zainteresowania

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  myśliwski

Połączenia

  • legawa suka; pies legawy

Cytaty

Jakie psy zalicza się do legawych? Do legawych zalicza się następujące rasy: 1) wyżeł szorstkowłosy niemiecki (kontynentalny) [...].

źródło: NKJP: Stanisław Godlewski: Vademecum myśliwego, 1955

Wiele czasu i uwagi szlachta poświęcała polowaniom [...]. Ceniono [...] psy legawe, szukające i wystawiające zwierzynę po cichu, bez szczekania.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2005

Mazgaj był bastardem po legawej suce i po jakimś kundysie. Po niej miał przepiękne kształty, po nim - ordynarny, szorstki włos i wisielczy humor żulika.

źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł: opowiadania i reportaże, 2007

Data ostatniej modyfikacji: 26.09.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json