UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ironiczny

Chronologizacja

1847, Wizerunek duszy narodowej s końca ostatniego szesnastolecia przez Ojczyźniaka, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. ironiczny
ironiczny
ironiczny
ironiczne
ironiczna
D. ironicznego
ironicznego
ironicznego
ironicznego
ironicznej
C. ironicznemu
ironicznemu
ironicznemu
ironicznemu
ironicznej
B. ironicznego
ironicznego
ironiczny
ironiczne
ironiczną
N. ironicznym
ironicznym
ironicznym
ironicznym
ironiczną
Ms. ironicznym
ironicznym
ironicznym
ironicznym
ironicznej
W. ironiczny
ironiczny
ironiczny
ironiczne
ironiczna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. ironiczni
ironiczni
ironiczne
ironiczne
D. ironicznych
ironicznych
ironicznych
ironicznych
C. ironicznym
ironicznym
ironicznym
ironicznym
B. ironicznych
ironicznych
ironicznych
ironiczne
N. ironicznymi
ironicznymi
ironicznymi
ironicznymi
Ms. ironicznych
ironicznych
ironicznych
ironicznych
W. ironiczni
ironiczni
ironiczne
ironiczne

Pochodzenie

łac. īrōnicus

z gr. eirōnikós

1.a człowiek

Definicja

taki, który posługuje się ironią

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Połączenia

  • złośliwy i ironiczny

Cytaty

Był ironiczny, drwił i szydził.

źródło: NKJP: Ukąszenie Gogola albo o straconych złudzeniach, Gazeta Wyborcza, 1995-02-10

- Tato, dlaczego jesteś taki ironiczny? Nie lubisz babci?

źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993

Sam Basil jest egoistycznym, złośliwym i ironicznym człowiekiem, którego denerwuje ciągłym gadaniem jego żona [...].

źródło: NKJP: Internet

„Zgadło się, łaskawa pani” - powiedziałam ironicznie, choć wcale nie chciałam być ironiczna, tylko przeciwnie, zrobić na niej jak najlepsze wrażenie [...].

źródło: NKJP: Christian Skrzyposzek: Wolna Trybuna, 1985

1.b śmiech

Definicja

świadczący o tym, że ktoś posługuje się ironią

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Połączenia

  • ironiczny głos; ton; grymas; śmiech; półuśmiech; komentarz; tekst; obraz; sposób; ironiczna mina; tonacja; aluzja; odpowiedź; wypowiedź; uwaga; piosenka; ironiczne spojrzenie; ironiczne docinki; słowa
  • bardzo, nieco, lekko ironiczny

Cytaty

Co się stało, że w końcu zadzwoniłeś? - usłyszał jej ironiczny głos.

źródło: NKJP: Marek Krajewski, Mariusz Czubaj: Róże cmentarne, 2009

Stał za szybą i zaglądał smutno do środka, a jego żona robiła do niego ironiczne miny, pukała się w czoło [...].

źródło: NKJP: Tomek Tryzna: Idź kochaj i niech ci nie pomoże żadna na ziemi rzecz, 2010

Członkowie Dzieła przyznają, że gdy mówią o swoim celibacie, widzą wkoło ironiczne spojrzenia.

źródło: NKJP: Konrad Niklewicz: Do Dzieła!, Gazeta Wyborcza, 1997-11-22

- Patrzyła na mnie z tym swoim ironicznym, zagadkowym uśmiechem.

źródło: NKJP: Hanna Kowalewska: Tego lata, w Zawrociu, 1998

Nowe regulacje mają spowodować poprawę bezpieczeństwa na drogach. U instruktorów wywołują jednak ironiczny śmiech, a kursanci znów boją się, że uderzy to ich po kieszeni.

źródło: NKJP: Arkadiusz Błaszczyk: Kurs ekstremalny, Gazeta Krakowska, 2007-02-06

Data ostatniej modyfikacji: 08.03.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json