1879,
Kłosy, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
poliglotka
|
poliglotki
|
|
| D. |
poliglotki
|
poliglotek
|
|
|
|
| C. |
poliglotce
|
poliglotkom
|
|
| B. |
poliglotkę
|
poliglotki
|
|
| N. |
poliglotką
|
poliglotkami
|
|
| Ms. |
poliglotce
|
poliglotkach
|
|
| W. |
poliglotko
|
poliglotki
|
|
kobieta, która potrafi porozumiewać się w wielu językach
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
języki świata
|
Podchodziła do parlamentarzystów i krótko z nimi rozmawiała. Jest poliglotką, zna dobrze kilka języków.
źródło: NKJP: Barbara Szczepuła: Z królową o futbolu, Dziennik Bałtycki, 2004-07-09
|
|
Była też poliglotką. Po dzieciństwie i wczesnej młodości spędzonych w Paryżu i Szwajcarii znała biegle francuski i niemiecki.
źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994
|
|
O czym marzy? O karierze nauczycielki poliglotki. Chciałaby uczyć ludzi kilku języków.
źródło: NKJP: K. Jakubowski: Rozmowy z rodakami ze Wschodu. Syberyjski Krakowiak, Tygodnik Ciechanowski, 2003-08-19
|
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN