1872,
Gazeta Polska, nr 133, polona.pl
część mowy: przysłówek
stopień równy
wylewnie
stopień wyższy
wylewniej
intensywnie uzewnętrzniając swoje pozytywne myśli i uczucia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne
dziękować, podziękować, witać, przywitać wylewnie
- Strasznie panu dziękuję - kapitan wylewnie potrząsnął dłonią Markiewicza.
źródło: NKJP: Janusz Płoński, Maciej Rybiński: Góralskie tango, 1978
Żegnali się wylewnie , nierealistyczną obietnicą odnowienia kontaktów.
źródło: NKJP: Monika Rakusa: Żona Adama, 2010
Pątnicy, mimo iż nie tak wylewnie jak dawniej, ciągle są serdecznie witani i przyjmowani.
źródło: NKJP: (Z.CH.):Czas pątników,Dziennik Łódzki, 2002-08-08
Była też przekonana, że dziadek ją lubi. Może nie okazywał tego zbyt wylewnie , nie ściskał przy byle okazji, nie zamęczał pytaniami, ale jeden aprobujący uśmiech był cenniejszy niźli wypowiedziana na głos pochwała.
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005
Data ostatniej modyfikacji: 04.05.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json