UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

katechumenat

Chronologizacja

1857, J. Gaume, Zasady i całość wiary katolickiej, t. 2, Warszawa 1857.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. katechumenat
katechumenaty
D. katechumenatu
katechumenatów
C. katechumenatowi
katechumenatom
B. katechumenat
katechumenaty
N. katechumenatem
katechumenatami
Ms. katechumenacie
katechumenatach
W. katechumenacie
katechumenaty

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

łac. kośc. catēchūmenus

z gr. katēchoúmenos 'nauczany'

Definicja

rel. 
przygotowywanie dorosłych do przyjęcia chrztu, połączone z katechezami wtajemniczającymi w prawdy wiary i życie chrześcijańskie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Religia – kościół ➔ sakramenty i obrzędy religijne

Cytaty

Wszystko, co wiemy o gminach wczesnochrześcijańskich, rozsianych po miastach imperium, wskazuje, że wejście do nich i pełnoprawne uczestnictwo w ich życiu nie było łatwe. Okres katechumenatu, przygotowujący do chrztu, trwał kilka lat.

źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996

Powszechną praktyką w Kościele jeszcze w czasie Konstantyna był katechumenat, w czasie którego wtajemniczano potencjalnych chrześcijan w prawdy wiary, i dopiero po pewnym okresie, niekiedy nawet po kilku latach formacji, dopuszczano katechumenów do chrztu.

źródło: NKJP: Grzegorz Górny, Philip Earl Steele: Władcy nawróceni, Ozon, nr 24, 2005

Nad kandydatem dopuszczonym do katechumenatu czyniono znak krzyża. Odtąd nazywano go katechumenem lub w Afryce Północnej słuchającym (audiens, auditor) w odróżnieniu od wiernych (fideles). Katechumenat trwał zasadniczo trzy lata, wypełniony nauczaniem i ćwiczeniami w pobożności.

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 05.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json