UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

autoironiczny

Chronologizacja

1941, Dialog, Tom 26, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. autoironiczny
autoironiczny
autoironiczny
autoironiczne
autoironiczna
D. autoironicznego
autoironicznego
autoironicznego
autoironicznego
autoironicznej
C. autoironicznemu
autoironicznemu
autoironicznemu
autoironicznemu
autoironicznej
B. autoironicznego
autoironicznego
autoironiczny
autoironiczne
autoironiczną
N. autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
autoironiczną
Ms. autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
autoironicznej
W. autoironiczny
autoironiczny
autoironiczny
autoironiczne
autoironiczna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. autoironiczni
autoironiczni
autoironiczne
autoironiczne
D. autoironicznych
autoironicznych
autoironicznych
autoironicznych
C. autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
autoironicznym
B. autoironicznych
autoironicznych
autoironicznych
autoironiczne
N. autoironicznymi
autoironicznymi
autoironicznymi
autoironicznymi
Ms. autoironicznych
autoironicznych
autoironicznych
autoironicznych
W. autoironiczni
autoironiczni
autoironiczne
autoironiczne

Pochodzenie

Od: auto- (por. gr. autós 'sam') i ironiczny (zob.).

1.a człowiek

Definicja

taki, który posługuje się ironią w stosunku do samego siebie

Wymowa

[au-to-ironiczny]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  ironiczny

Połączenia

  • autoironiczny artysta

Cytaty

Wspominający i przywracający utracone emocje Krystian jest autoironiczny, pełen dramatyzmu i sarkazmu.

źródło: NKJP: Krzysztof Nowacki: Monodram o kochaniu, Dziennik Elbląski, 2001-04-05

Czterech inteligentnych, autoironicznych artystów przedstawia paradoksy współczesnej sztuki.

źródło: NKJP: Piotr Sarzyński, Monika Małkowska, Dorota Jarecka, Monika Branicka, Monika Branicka: Paszporty Polityki, Polityka, 2005

1.b śmiech

Definicja

świadczący o tym, że ktoś posługuje się ironią w stosunku do samego siebie

Wymowa

[au-to-ironiczny]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Połączenia

  • autoironiczny dystans, humor, komentarz, sposób, tekst, uśmiech, wiersz, żart

Cytaty

Jest to człowiek uformowany przez przedwojnie, z przedwojennym gustem, z ogromną wiedzą i poczuciem humoru, które spotyka się bardzo rzadko. Bo on ma humor autoironiczny. Jeśli żartuje, to z samego siebie.

źródło: NKJP: Dziś Aleksander Bardini kończy 80 lat, Gazeta Wyborcza, 1993-11-17

Ten amerykański artysta z powodzeniem lawiruje między różnymi gatunkami i żongluje cytatami z klasyki, nie ukrywając przy tym autoironicznego dystansu do swej twórczości.

źródło: NKJP: Marcin Tumidajski, Dziennik Polski, 2008-08-07

Poezja księdza Jana Twardowskiego nie znosi patosu, jest wesoła, autoironiczna, bawiąca się życiem.

źródło: NKJP: Helena Zaworska: Skąd bierze się aż tylu uczniów w \„szkole\” księdza Twardowskiego?, Gazeta Wyborcza, 1997-01-22

Są to wspomnienia z dzieciństwa i młodości [...], ciekawe medytacje o życiu i przemijaniu [...] i autoironiczne uwagi o sobie: „jak mogę uchodzić za piosenkarza, skoro nie mam słuchu”.

źródło: NKJP: Władysław Cybulski: „Leonard Cohen: I'm Your Man”, Dziennik Polski, 2006-12-08

Data ostatniej modyfikacji: 19.05.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json