Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | czeladź |
czeladzie |
|
| D. | czeladzi |
czeladzi |
|
| C. | czeladzi |
czeladziom |
|
| B. | czeladź |
czeladzie |
|
| N. | czeladzią |
czeladziami |
|
| Ms. | czeladzi |
czeladziach |
|
| W. | czeladzi |
czeladzie |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
psł. *čeľadь 'rodzina, ród; wszyscy domownicy; poddani, służba'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | służba |
Cytaty
|
Wigilia była najradośniejszym momentem świąt, gdyż nawet w bogatszych domach do stołu zapraszano czeladź, służbę i parobków. źródło: NKJP: (OKE): Kluski z makiem, Dziennik Tczewski, 1999-12-23 |
|
|
W obozie koczuje już kilkuset rycerzy z czeladzią, a [...] mają dojechać kolejni, m.in. Konrad VII Biały, który dowodzi znaczną grupą rycerzy z Górnego Śląska. źródło: NKJP: Sławomir Cichy: Pod Grunwald ciągną rycerze z czeladzią z całej Polski, Dziennik Zachodni, 2010-07-13 |
|
|
W przeszłości [...] tylko królowie i wielmoże polscy w okresie świątecznym [...] dawali cenne podarki swym dworzanom i czeladzi za wierną służbę. źródło: NKJP: (KASIA): Prezenty na Boże Narodzenie, Czas Ostrzeszowski, 2005 |
|
|
Idylliczne stosunki społeczne przedstawione w klechdzie, w której właściciele ziemscy żyją w patriarchalnej harmonii ze swoją czeladzią i są litościwi dla ubogich, były już wtedy przeżytkiem. źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963 |