UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dręczycielka

Chronologizacja

1807, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dręczycielka
dręczycielki
D. dręczycielki
dręczycielek
C. dręczycielce
dręczycielkom
B. dręczycielkę
dręczycielki
N. dręczycielką
dręczycielkami
Ms. dręczycielce
dręczycielkach
W. dręczycielko
dręczycielki

Pochodzenie

Zob. dręczyć

Definicja

kobieta, która dręczy – sprawia innej osobie lub zwierzęciu ból i cierpienie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Cytaty

Spędziła w areszcie sześć tygodni. Z morderczyniami mężów, złodziejkami, dręczycielkami dzieci.

źródło: NKJP: Śmierć cywilna, Dziennik Polski, 2003-10-11

Jako początkujący piosenkarz trafił do Teatru Pieśni Ałły Pugaczowej. AB nie lubiła go i publicznie nazywała beztalenciem, on zaś chodził krok w krok za swą dręczycielką [...]

źródło: NKJP: Anna Żebrowska: Byk i torreador w jednym, Gazeta Wyborcza, 1999-09-04

Dla mnie ważny jest wzajemny szacunek obu stron, dużo z siebie daję, ale też mam prawo czegoś w zamian wymagać. Gdyby potraktowali mnie jak potencjalną złodziejkę i dręczycielkę ich dziecka, nie moglibyśmy dłużej współpracować„ - mówi Ewelina, studentka pedagogiki, a od niedawna niania trzyletnich bliźniaków.

źródło: Internet: benc.pl

Data ostatniej modyfikacji: 23.07.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json