UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kibucnik

Chronologizacja

1987, Wawrz250

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kibucnik
kibucnicy
ndepr
kibucniki
depr
D. kibucnika
kibucników
C. kibucnikowi
kibucnikom
B. kibucnika
kibucników
N. kibucnikiem
kibucnikami
Ms. kibucniku
kibucnikach
W. kibucniku
kibucnicy
ndepr
kibucniki
depr

Pochodzenie

Od: kibuc

Definicja

etn. 
osoba należąca do kibucu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Ziemia rolnictwo

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja zwyczaje i obyczaje

Cytaty

Gdy profesor wspomina swoją podróż do Izraela w 1963 roku, opowiada o pewnym starym polskim Żydzie kibucniku, który wyemigrował z Polski do Palestyny jeszcze w latach 20.

źródło: NKJP: Bożydar Brakoniecki: Książkowe 88. urodziny prof. Władysława Bartoszewskiego - Warszawa, Polska. The Times, 2010-02-19

Pewien kibucnik pracował w redakcji gazety poza kibucem, swoją pensją zasilając wspólną kasę. Tylko ta praca dawała mu satysfakcję. Niemniej po kilku latach kibuc zalecił mu zajęcie na swoim terenie. Przygnębiony tą perspektywą, porzucił kibuc.

źródło: NKJP: Internet

Kibuc zapewnia swoim członkom jedzenie, ubrania, mieszkania, gazety, środki czystościowe, leczenie i naukę. Decyzje dotyczące strategii gospodarczej i podziału środków podejmuje walne zebranie kibucników.

źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Bohaterska skiba, Polityka, 2001-10-27

Data ostatniej modyfikacji: 16.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json