UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

erudycja

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
W postaci erudycyja

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Inne uwagi

Zwykle lp

łac. ērudītiō 'nauczanie; wykształcenie, wiedza'

książk.

wszechstronna wiedza na jakiś temat, wynikająca z dużego oczytania i zdobycia dobrego wykształcenia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka wytwory działań intelektualnych człowieka

	synonimy:	sawantyzm
	hiperonimy:	wiedza

błyskotliwa, imponująca, niezwykła, ogromna, wielka, wszechstronna erudycja; erudycja historyczna, humanistyczna, muzyczna...
erudycja autora
erudycja i elokwencja, erudycja i inteligencja, erudycja i oczytanie; wiedza i erudycja
brak; popis; poziom erudycji
podziwiać czyjąś erudycję
błysnąć, błyszczeć, imponować, popisywać się; wyróżniać się erudycją

	[...] zadziwiał wiedzą, jego erudycja nawet niektórych drażniła, znał wszystkie nazwiska, chociaż, mówią złośliwi, wymawiał je czasem w sposób niezrozumiały [...]. źródło: NKJP: Józef Hen: Bruliony profesora T., 2006
	Dawno nie miałam w ręku powieści zakrojonej z takim rozmachem, dowodzącym zarówno erudycji autora, jak i jego wielkiej odwagi. źródło: NKJP: Maria de Hernandez-Paluch: Wiara w utopie, Gazeta Krakowska, 2006-02-08
	Piotr podziwiał jego erudycję, znajomość języków i oryginalną filozofię życia. źródło: NKJP: Jarosław Abramow-Newerly: Młyn w piekarni, 2002
	Nie należy w rozmowie popisywać się swoją erudycją, w szczególności gdy otoczenie nie może się tym samym odpłacić, w złym stylu jest używanie terminów obcych lub fachowych, które nie wszyscy rozumieją. źródło: NKJP: Tadeusz Rojek: Jak to się je: savoir-vivre przy stole, 1994
	Rozmówcą był fascynującym. Bezpośrednim, skromnym, o wielkiej erudycji i przenikliwej inteligencji, miał niepospolity urok. źródło: NKJP: Mądrość bez gniewu, Gazeta Wyborcza, 1995-07-10

Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2017