UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

czar

XV w., Bor

psł. *čarъ 'czarowanie, gusła'

1. siła

nadprzyrodzona siła oddziałująca na jakiś obiekt

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy

	Po kilku chwilach, w szparach, w dziurach, w kątach, pojawiły się zaciekawione ślepia i pierwsze szczury wyszły jak zahipnotyzowane. Pojawiało się ich coraz więcej, bo szczurołap grał bez przerwy, żeby czar nie przestał działać. źródło: NKJP: Tadeusz Ruciński: Flet i dzieci szczurołapa, Wychowawca, 2004-01
	Narnia od stu lat znajduje się we władzy złego czaru, a jej mieszkańcy żyją w ciągłym strachu. źródło: NKJP: Elka: Młodzi GP, Gazeta Poznańska, 2006-03-06
	Kiedy wyjaśniłem mu, że zamierzam rzucić nań czar Hypnosa, i wytłumaczyłem, czego się po tym spodziewam, spojrzał na mnie po swojemu nieufnie. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
	Imediaz poniewczasie zrozumiał, co wyczynia wiedźma, i rąbnął ją w łeb, aż straciła przytomność. Czary ustąpiły, ale Obdarowany, zamiast odetchnąć, wciąż jechał smętny, bez poprzedniego zapału. źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

oddziaływanie cech kogoś lub czegoś polegające na wywoływaniu w innych uczucia przyjemności i zachwytu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

synonimy:

magia

	I jakże tu nie ulec czarowi kwiecistej stolicy Malgaszów? Nie zachwycać się na równi z legionem innych wielbicieli, którzy tędy przejeżdżali? źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Madagaskar okrutny czarodziej, 1974
	Tu Włosi kokietowali czapkami z pomponami zwisającymi nad okiem, tam Peruwianki w złocie i czerni roztaczały swoje czary. źródło: NKJP: Maria Nowak: Przy stukocie sabotów, Gazeta Poznańska, 2001-12-17
	Artystka zniewoliła gdańską publiczność swoim wspaniałym głosem i niepowtarzalnym osobistym czarem. źródło: NKJP: Tomasz Rozwadowski: Cassandra kosmiczna, Dziennik Bałtycki, 2011-01-31
	Melodia przypominała świat dziś już nierzeczywisty, jakby przepadł na zawsze i wszelki zapach po nim rozpłynął się w powietrzu. Pewnie został tylko ten sam Niemen i grodzieńskie kasztany, ale czar tamtych czasów zniknął bez śladu. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

Inne uwagi

Zwykle lp

	+	czar	+	(KOGO/CZEGO)
	+	czar	+	(CZYJ)

Data ostatniej modyfikacji: 17.10.2014