UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

egotysta

Chronologizacja

1892, Świat, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. egotysta
egotyści
ndepr
egotysty
depr
D. egotysty
egotystów
C. egotyście
egotystom
B. egotystę
egotystów
N. egotystą
egotystami
Ms. egotyście
egotystach
W. egotysto
egotyści
ndepr
egotysty
depr

Pochodzenie

internac.

ang. egotist

fr. égotiste

niem. Egotist

z łac. ego 'ja'

Definicja

książk. 
osoba, która przesadne zajmuje się sobą, swoimi przeżyciami i nieustanne kieruje uwagę innych ludzi na siebie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Ocena i wartościowanie ➔ wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Relacje międzyludzkie ➔ określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

Połączenia

  • wielki egotysta
  • introwertyk i egotysta, indywidualista i egotysta

Cytaty

[...] monografista przedstawił bohatera swej książki jako osobowość neurotyczną, narcystyczną, introwertyka i egotystę, którego cała niemal twórczość została zdominowana swoistym kompleksem Mickiewicza, chorobliwą z nim rywalizacją i żądzą przewyższenia wielkiego współzawodnika.

źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994

Mia stała się dla Woody'ego jedną z najpiękniejszych istot na świecie. Tylko że on, egotysta i zaprzedany pracuś, był wiecznie nieobecny w domu [...], natomiast ona, zdeklarowana domatorka, troszczyła się o dzieci, a miała ich na wychowaniu gromadę.

źródło: NKJP: Henryk Tronowicz: Opętany żądzą, sparaliżowany lękiem, Dziennik Bałtycki, 2009-04-10

Był łatwowierny i miał nieodmiennie życzliwy stosunek do ludzi, [...] Nie był egotystą, co różniło go od większości pisarzy dużej miary.

źródło: NKJP: Irena Szymańska: Miałam dar zachwytu, 2001

Data ostatniej modyfikacji: 11.01.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json