1 połowa XVII w.,
Kart XVII-XVIII
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m2,
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
dębczak
|
dębczaki
|
|
| D. |
dębczaka
|
dębczaków
|
|
| C. |
dębczakowi
|
dębczakom
|
|
| B. |
dębczaka
dębczak
|
dębczaki
|
|
| N. |
dębczakiem
|
dębczakami
|
|
| Ms. |
dębczaku
|
dębczakach
|
|
| W. |
dębczaku
|
dębczaki
|
|
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
drzewa i krzewy
|
[...] Zauważył, iż w dąbrowie ścięto tuż przy ziemi młodego dębczaka i miejsce, gdzie rósł, udeptano.
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952
|
|
On wszystkim te dębczaki sadzi. Umarłym i żywym. Na cmentarzach, skwerach i przy miejskich drogach. Dębczaki, brzózki i włoskie orzechy.
źródło: NKJP: Irena Łaszyn: Al Capone z Biskupiej Górki, Dziennik Bałtycki, 2004-01-16
|
|
Jeśli chcesz mieć pewność, że z twego dębczaka wyrośnie dąb niczym słynny Bartek, dbaj o swoje drzewko i czuwaj, by nie zniszczyły go wrogie siły.
źródło: NKJP: Jak kulturalnie kibicować ulubionej drużynie, CKM, 2001
|
Data ostatniej modyfikacji: 10.12.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json