UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

czknąć

Chronologizacja

1806, Bańk
Od XVII w. szczknąć.

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. czknę
czkniemy
2 os. czkniesz
czkniecie
3 os. czknie
czkną

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. czknąłem
+(e)m czknął
czknęłam
+(e)m czknęła
czknęłom
+(e)m czknęło
czknęliśmy
+(e)śmy czknęli
czknęłyśmy
+(e)śmy czknęły
2 os. czknąłeś
+(e)ś czknął
czknęłaś
+(e)ś czknęła
czknęłoś
+(e)ś czknęło
czknęliście
+(e)ście czknęli
czknęłyście
+(e)ście czknęły
3 os. czknął
czknęła
czknęło
czknęli
czknęły

bezosobnik: czknięto

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. czknijmy
2 os. czknij
czknijcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. czknąłbym
bym czknął
czknęłabym
bym czknęła
czknęłobym
bym czknęło
czknęlibyśmy
byśmy czknęli
czknęłybyśmy
byśmy czknęły
2 os. czknąłbyś
byś czknął
czknęłabyś
byś czknęła
czknęłobyś
byś czknęło
czknęlibyście
byście czknęli
czknęłybyście
byście czknęły
3 os. czknąłby
by czknął
czknęłaby
by czknęła
czknęłoby
by czknęło
czknęliby
by czknęli
czknęłyby
by czknęły

bezosobnik: czknięto by

bezokolicznik: czknąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: czknąwszy

gerundium: czknięcie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. czknięcie
czknięcia
D. czknięcia
czknięć
C. czknięciu
czknięciom
B. czknięcie
czknięcia
N. czknięciem
czknięciami
Ms. czknięciu
czknięciach
W. czknięcie
czknięcia

odpowiednik aspektowy: czkać

Pochodzenie

Zob. czkać

Definicja

wdychając gwałtownie powietrze, wydać charakterystyczny odgłos przypominający urywany okrzyk

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego czynności i stany fizjologiczne

Cytaty

- Przyjacielu - bełkotał - zdaje się, że wypiłem kapinkę za dużo. - Czknął głośno.

źródło: NKJP: Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan): Stawka większa niż życie, 1967

Czkawkę mam - czknęła Nadieżda.

źródło: NKJP: Internet

[...] jego przepona brzuszna skurczyła się nagle [...]. Sebastian czknął. Czknął głośno raz i drugi i w tym lesie, pomiędzy drzewami, wydawać się mogło, że to ptak jakiś dziwny zaćwierkał wśród gałęzi.

źródło: NKJP: Stefan Themerson: Wykład profesora Mmaa, 1969

Pośrodku, na odsuniętym od stołu krześle, siedział gruby profesor z mokrą chustką na łysinie, podrzucany gwałtownymi czknięciami, które - w nastałej ciszy - łączyły się rytmem z miarowym chrapaniem nieprzytomnego oficera w kącie.

źródło: NKJP: Stanisław Lem: Pamiętnik znaleziony w wannie, 1961

Data ostatniej modyfikacji: 28.09.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json