Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | koadiutor |
koadiutorzy |
ndepr |
| koadiutory |
depr | ||
| D. | koadiutora |
koadiutorów |
|
| C. | koadiutorowi |
koadiutorom |
|
| B. | koadiutora |
koadiutorów |
|
| N. | koadiutorem |
koadiutorami |
|
| Ms. | koadiutorze |
koadiutorach |
|
| W. | koadiutorze |
koadiutorzy |
ndepr |
| koadiutory |
depr |
Pochodzenie
łac. coadiutor ' współpracownik, wspólnik, kolega'
Definicja
Noty o użyciu
Zwykle koadiutorem jest biskup tytularny, który pomaga biskupowi ordynariuszowi.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | biskup |
Cytaty
|
Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był Maciej Józef Ancuta w r. 1695 kanonik smoleński i inflancki, proboszcz wiłkomirski i szacki, potem sufragan i koadiutor Brzostowskiego, biskupa wileńskiego. źródło: NKJP: Stefan Głogowski: Rubach, Ancuta, Dziennik Zachodni, 2002-09-27 |
|
|
Chociaż bp Horniak pragnął podobno tę sprawę postawić na porządku dziennym, abp Lubacziwskyj, koadiutor kardynała Slipyja, który w danej chwili przewodniczył, uznał, że lepiej tę drażliwą kwestię odłożyć na przyszłość. źródło: NKJP: Dominik Morawski: Korespondencja z Rzymu, Kultura, nr 400-401, 1981 |
|
|
Intencje owej nominacji były jasne: na wiosnę bowiem, ledwie parę miesięcy po ingresie koadiutora, zmarł dziewięćdziesięcioletni arcybiskup połocki Gedeon Brodnicki i naturalne było, że nowym władyką tak ogromnej - ogarniającej całą niemal Ruś Białą - diecezji unickiej zostanie koadiutor, czyli Kuncewicz. źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000 |
|
|
Biskup Wysoczański, ksiądz koadiutor, przyjmuje w Społecznym Towarzystwie Polskich Katolików. źródło: NKJP: Lidia Ostałowska: W Kościele Polskokatolickim nie chcą, żeby biskupów przynosić w teczce, Gazeta Wyborcza, 1995-01-26 |
Składnia
|
+ | koadiutor | + |
(KOGO)
|