UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zamierzyć się

Chronologizacja

XV w., SStp

Pochodzenie

W st.pol. w znaczeniu 'obmyślić jakiś czyn', 'podnieść broń do uderzenia, do ciosu'; zob. mierzyć

1. ręką

Definicja

podnieść kończynę, aby kogoś uderzyć, kopnąć lub rzucić w niego trzymanym przedmiotem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

zamachnąć się

Cytaty

	Krewki mąż zamierzył się nożem na żonę. źródło: NKJP: Z nożem na żonę, Dziennik Bałtycki, 2011
	Agnieszka zamierzyła się dłonią na jego wypięte pośladki. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005
	Widział mnie, ale nie ustąpił, lecz zamierzył się nogą. źródło: NKJP: Opinie dnia, Gazeta Poznańska, 2002-03-21
	Twierdzą, że to oni zostali pobici przez chłopaków z Lubońka, zaś P. oberwał kijem od swojego kolegi Marcina K., który zamierzył się na Piotra N., ale chybił, gdy ten obrócił się, by zrzucić z pleców duszącego go Aleksandra P. źródło: NKJP: Zwyczajna bójka na zabawie, Gazeta Poznańska, 2002-11-14
	W Oświęcimiu była też sytuacja, że sanocki hokeista zamierzył się do uderzenia rywala. źródło: NKJP: Jerzy Zaborski: Hokej czy balet?, Dziennik Polski, 2006-01-07

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zamierzę się	zamierzymy się
2 os.	zamierzysz się	zamierzycie się
3 os.	zamierzy się	zamierzą się

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zamierzyłem się +(e)m się zamierzył	zamierzyłam się +(e)m się zamierzyła	zamierzyłom się +(e)m się zamierzyło	zamierzyliśmy się +(e)śmy się zamierzyli	zamierzyłyśmy się +(e)śmy się zamierzyły
2 os.	zamierzyłeś się +(e)ś się zamierzył	zamierzyłaś się +(e)ś się zamierzyła	zamierzyłoś się +(e)ś się zamierzyło	zamierzyliście się +(e)ście się zamierzyli	zamierzyłyście się +(e)ście się zamierzyły
3 os.	zamierzył się	zamierzyła się	zamierzyło się	zamierzyli się	zamierzyły się

bezosobnik: zamierzono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zamierzmy się
2 os.	zamierz się	zamierzcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zamierzyłbym się bym się zamierzył	zamierzyłabym się bym się zamierzyła	zamierzyłobym się bym się zamierzyło	zamierzylibyśmy się byśmy się zamierzyli	zamierzyłybyśmy się byśmy się zamierzyły
2 os.	zamierzyłbyś się byś się zamierzył	zamierzyłabyś się byś się zamierzyła	zamierzyłobyś się byś się zamierzyło	zamierzylibyście się byście się zamierzyli	zamierzyłybyście się byście się zamierzyły
3 os.	zamierzyłby się by się zamierzył	zamierzyłaby się by się zamierzyła	zamierzyłoby się by się zamierzyło	zamierzyliby się by się zamierzyli	zamierzyłyby się by się zamierzyły

bezosobnik: zamierzono by się

bezokolicznik: zamierzyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zamierzywszy się

gerundium: zamierzenie się

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zamierzenie się	zamierzenia się
D.	zamierzenia się	zamierzeń się
C.	zamierzeniu się	zamierzeniom się
B.	zamierzenie się	zamierzenia się
N.	zamierzeniem się	zamierzeniami się
Ms.	zamierzeniu się	zamierzeniach się
W.	zamierzenie się	zamierzenia się

odpowiednik aspektowy: zamierzać się

Składnia

	+	zamierzyć się	+	(CZYM) + (na KOGO/CZEGO)
	+	zamierzyć się	+	do CZEGO

2. na autorytet