UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kosmograf

Chronologizacja

1609, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kosmograf
kosmografowie
ndepr
kosmografy
depr
D. kosmografa
kosmografów
C. kosmografowi
kosmografom
B. kosmografa
kosmografów
N. kosmografem
kosmografami
Ms. kosmografie
kosmografach
W. kosmografie
kosmografowie
ndepr
kosmografy
depr

Pochodzenie

Od: kosmografia

Definicja

dawniej: osoba zajmująca się badaniem i opisem zjawisk, które obecnie są przedmiotem zainteresowania astronomii, geografii i meteorologii

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka działalność naukowa

CZŁOWIEK I PRZYRODA Niebo i wszechświat badanie i podbój kosmosu

Cytaty

[...] nie znamy tych map, z wyjątkiem nielicznych, jak wspaniała Mappa mundi Ptolemeusza Klaudiusza czy Tabula Peuntingerina, mapa rzymskiego kosmografa Castoriusa z IV wieku naszej ery.

źródło: NKJP: Henryk Waniek: Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, 1996

O tej starożytnej Wyspie Atlantyckiej nie donoszą kosmografowie, o jej dobrobycie i handlu bowiem w pierwszym wieku i zapewne w drugim nie zachowała się już pamięć w czasach, gdy oni pisali.

źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006

Vespucci pracował też dla króla Portugalii. W latach 1501-1502 pełnił funkcję kosmografa podczas portugalskiej wyprawy do wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, od ujścia Magdaleny do Bahia Blanca. Zbadał znaczną część wschodniego wybrzeża Ameryki Południowej.

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 17.07.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json