UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pieniacz

Chronologizacja

1597, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. pieniacz
pieniacze
ndepr
pieniacze
depr
D. pieniacza
pieniaczy
C. pieniaczowi
pieniaczom
B. pieniacza
pieniaczy
N. pieniaczem
pieniaczami
Ms. pieniaczu
pieniaczach
W. pieniaczu
pieniacze
ndepr
pieniacze
depr

Pochodzenie

Rzeczownik odczasownikowy; nazwa wykonawcy czynności od dawnego pieniać 'obwiniać przed sądem', zapożyczenia ze staroruskiego pěnjati (Bańk)

Definicja

osoba, która ciągle się procesuje z błahych powodów

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd

Połączenia

  • sądowy pieniacz
  • uznać/uznawać kogoś za pieniacza

Cytaty

Dawniejsi badacze identyfikowali te akta z procesami sądowymi i wnioskowali, że Piotr starszy to był okropny pieniacz.

źródło: NKJP: Józef Hen: Ja, Michał z Montaigne?, 2009

W 1994 r. geodeta pisze do wojewody: „wszyscy są zastraszeni stalinowskimi metodami działania sołtysa wsi, który jest pieniaczem i proceśnikiem z dziada pradziada (...) swoje decyzje, czy to prawidłowe, czy mylne, musi przeforsować groźbami, szantażem i kłamstwem. [...]

źródło: NKJP: Marcin Kołodziejczyk: Metoda wodna, Polityka, 2001-01-27

Jacek B. sądził się już z wieloma instytucjami w mieście m.in. z izbą skarbową, a także z władzami uczelni, na których studiował. Ma etykietkę sądowego pieniacza, a jednak, trzeba przyznać, kilka procesów wygrał.

źródło: NKJP: Izabela Czuban: Nabór trwa, Gazeta Wrocławska, 2003-06-12

Pieniacze są prawdziwą zmorą wymiaru sprawiedliwości. Zarzucają sędziów i prokuratorów setkami pism, oskarżeń, żądań.

źródło: NKJP: Bianka Mikołajewska: Na wariata, Polityka, 2005-03-12

Data ostatniej modyfikacji: 14.07.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json