Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | dziewoja |
dziewoje |
|
| D. | dziewoi |
dziewoi |
|
| C. | dziewoi |
dziewojom |
|
| B. | dziewoję |
dziewoje |
|
| N. | dziewoją |
dziewojami |
|
| Ms. | dziewoi |
dziewojach |
|
| W. | dziewojo |
dziewoje |
Pochodzenie
Zob. dziewka
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka płeć
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | dziewczyna |
Połączenia
- hoża dziewoja
Cytaty
|
Tu jakaś wiejska baba piastuje żywą gęś w koszu, tam hoża dziewoja podaje obfitą pierś niemowlęciu [...]. źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: W telewizji pokazali, Gazeta Wyborcza, 1992-12-10 |
|
|
Wychudły inteligent w okularkach natężał się, by zaspokoić dorodną wiejską dziewoję - drżały chude pośladki, a ona, czerwonogęba, z nogami jak serdelki, zanosiła się chichotem, bo bardzo ją łaskotały jego małe paluszki. źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1996 |
|
|
Domniemany młodzik okazał się rosłą, potężnie zbudowaną dziewoją, zapewne najemną rozbójniczką. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006 |
|
|
Pod względem doboru partnerek nie był zbyt wybredny, bardziej pociągały go krzepkie dziewoje niż subtelne kobiety z towarzystwa. źródło: NKJP: Anna Rubinowicz: Pocztówka z Caputh, Gazeta Wyborcza, 1996-09-27 |
|
|
Szarlej wyszczerzył białe zęby ku maszerującym w przeciwnym kierunku zbieraczkom lnu, hożym dziewojom w mocno rozchełstanych koszulach, odsłaniających wiele ze spoconych i zakurzonych wdzięków. Dziewoi było kilkanaście, a Szarlej szczerzył się do wszystkich po kolei [...]. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002 |