Chronologizacja
Na podstawie indeksu haseł.
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | skorek |
skorki |
|
| D. | skorka |
skorków |
|
| C. | skorkowi |
skorkom |
|
| B. | skorka |
skorki |
|
| N. | skorkiem |
skorkami |
|
| Ms. | skorku |
skorkach |
|
| W. | skorku |
skorki |
Pochodzenie
zach. psł. *skvorъ(kъ) 'to, co wydaje piszczący dźwięk, piszczy; chrząszcz'
Od: dźwiękonaśladowczego czasownika *skverti 'trzeszczeć, wydawać szeleszczące dźwięki; piszczeć, kwilić'; do praformy bezpośrednio nawiązuje st.pol. skwor 'skorek'; współczesna forma to pierwotne zdrobnienie, z uproszczeniem grupy spółgłoskowej skv- > sk-
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt owady
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | szczypawica, szczypawka | |
| hiperonimy: | owad, robak |
Cytaty
|
Jeszcze nikt nie słyszał, aby skorek kogoś uszczypnął i w ogóle jest zastanawiające, po co skorkowi skrzydła, skoro z nich nie korzysta i po co szczypiące szczypawki, skoro nie szczypie? źródło: NKJP: Rozalia Ćwiertnia: Szczypawica, czyli skorek, Gazeta Krakowska, 2003-09-09 |
|
|
Spod sprzętów, ze szczelin, spod progów, framug i futryn wychodzą pająki, pluskwy, stonogi, rybiki, wije, karaluchy, skorki... Świat owadów ożywa, granice zaciemniają się. źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997 |
|
|
Zły Człowiek przychodził na Wydymacz wieczorem. [...] był ciemny, na twarzy miał cień drzew, który nigdy nie znikał. W jego włosach błyszczały pajęczyny, po brodzie wędrowały mu skorki i małe chrabąszcze - to brzydziło Kłoskę. źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996 |