UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dziryt

Chronologizacja

1670, Kart XVII-XVIII
W postaci: dziret

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	dziryt	dziryty
D.	dzirytu	dzirytów
C.	dzirytowi	dzirytom
B.	dziryt	dziryty
N.	dzirytem	dzirytami
Ms.	dzirycie	dzirytach
W.	dzirycie	dziryty

Pochodzenie

osm.-tur. dżirīd

z ar. dżarīd

Definicja

krótka włócznia zakończona wąskim i ostrym grotem, służąca do polowania i walki zbrojnej, używana w przeszłości, a także współcześnie w niektórych krajach egzotycznych

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna broń

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:

włócznia

Cytaty

Forkas [...] ukazuje się pod postacią potężnego męża z długą brodą i siwymi włosami. Dosiada wielkiego rumaka, a w ręku trzyma ostry dziryt.

źródło: NKJP: Internet

Poszliśmy wzdłuż wybrzeża, a naprzeciw nas zjawiło się kilku ludzi. [...] Moi towarzysze uzbrojeni w dziryty rzucili się na nich. Zapewne
zrobiłbym to samo, gdybym miał cokolwiek w ręku.

źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Atlantyda, wyspa ognia, 1967

Nacierając, jazda Jabłonkowskiego odbiegła znacznie, a tym samym złamała linię frontu polskich wojsk. Wytworzyła się luka i [...] wlali się w nią przyczajeni jeźdźcy sułtana. Pędząc z wyciągniętymi bułatami i dzirytami wzdłuż Dunaju, wyszli aż na tyły polskich sił głównych.

źródło: NKJP: Ostateczny upadek potęgi tureckiej, Dziennik Polski, 2003-02-08

Data ostatniej modyfikacji: 15.11.2016