UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dziwożona

Chronologizacja

1853, S. Goszczyński, "Dziennik podróży do Tatrów", Petersburg 1853

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dziwożona
dziwożony
D. dziwożony
dziwożon
C. dziwożonie
dziwożonom
B. dziwożonę
dziwożony
N. dziwożoną
dziwożonami
Ms. dziwożonie
dziwożonach
W. dziwożono
dziwożony

Pochodzenie

Zob. dziw, żona

Definicja

etn. 
występująca w wierzeniach słowiańskich kobieta demon zamieszkująca lasy i bagna, złośliwa i nieprzychylna dla ludzi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  demon

Cytaty

Taka dziwożona, gdy tylko zwróci na siebie uwagę, zamienia się w złośliwą mamunę, czyli bogunkę. Uroda znika w mgnieniu oka, zostaje mściwy i szpetny demon.

źródło: NKJP: Coś na dziwożonę, Dziennik Polski, 2006-08-25

Śmiałbym się z tych zabobonów, gdybym sam razu jednego cudem nie wywinął się z objęć takiej jaskiniowej baby. Udawała taterniczkę, wówczas średniego już pokolenia, ale w rzeczywistości musiała być dziwożoną, gdyż rosły jej włosy w zagłębieniu dekoltu.

źródło: NKJP: Marek Lubaś-Harny: Tatrzańskie duchy, Gazeta Krakowska, 2007-04-06

Czarownik ostrzegał mnie przed zakusami dziwożon odzianych w suknie z mgły i pajęczyny. Są podobno szczególnie zawzięte na młodych chłopców, a kto spędzi z nimi dłuższy czas w głębokich jarach i tajemnych uroczyskach, ten wraca na świat jakby omamiony [...].

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003

Magda Górska [...] przeniesie słuchaczy do słowiańskiego świata i zaświatów, opowie o dziwożonach, wodnych pannach i topielicach [...].

źródło: NKJP: Aneta Kyzioł: Zbudzeni przez śpiącą królewnę, Polityka, 2006-04-15

Data ostatniej modyfikacji: 16.01.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json