UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kohabitant

Chronologizacja

1992, NSP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kohabitant
kohabitanci
ndepr
kohabitanty
depr
D. kohabitanta
kohabitantów
C. kohabitantowi
kohabitantom
B. kohabitanta
kohabitantów
N. kohabitantem
kohabitantami
Ms. kohabitancie
kohabitantach
W. kohabitancie
kohabitanci
ndepr
kohabitanty
depr

Pochodzenie

Od: kohabitacja

Definicja

książk. 
osoba, która mieszka z partnerem życiowym bez ślubu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Rodzina członkowie rodziny

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  współmieszkaniec

Cytaty

Anna, psycholog, przepraszam, psycholożka, nie mogła przyjść, jej facet... mąż, partner, kochanek, konkubent, kohabitant jest chory.

źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Wilcza wyspa, 2006

Istnieją kohabitanci seryjni. Próbują po wielekroć, ciągle niesyci próbowania, ciągle w ciągu kohabitacyjnym.
Mężczyźni w takich związkach czują się ogólnie mniej odpowiedzialni za swe partnerki niż w małżeństwie, twierdzą familiolodzy.

źródło: NKJP: Alicja Brzezińska, Witold Ćwiek, Barbara Pietkiewicz: Kociołapy, Polityka, 2003-06-14

Więcej niż co trzeci z kohabitantów ma przynajmniej średnie wykształcenie. Ponad 72 proc. par mieszka w miastach.

źródło: NKJP: Układ, Dziennik Polski, 2002-11-09

Data ostatniej modyfikacji: 22.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json