1560,
SPXVI
Za wcześniejsze lutenista, lutynista (XV w.).
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
lutnista
|
lutniści
|
ndepr |
lutnisty
|
depr |
| D. |
lutnisty
|
lutnistów
|
|
| C. |
lutniście
|
lutnistom
|
|
| B. |
lutnistę
|
lutnistów
|
|
| N. |
lutnistą
|
lutnistami
|
|
| Ms. |
lutniście
|
lutnistach
|
|
| W. |
lutnisto
|
lutniści
|
ndepr |
lutnisty
|
depr |
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
|
Przyjedzie świetna sopranistka i dwóch lutnistów. Zaprezentują oni muzykę dworu królowej Krystyny.
źródło: NKJP: Srebrny jubileusz, Dziennik Polski, 2003-06-20
|
|
Niespodzianką tego dnia będzie występ Antoniego Pilcha – wędrownego lutnisty z dworu na Wysokiej.
źródło: NKJP: Weekend z muzyka dawną, Gazeta Krakowska, 2007-07-27
|
|
Pomyślałem, że ściągnięcie lutnistów do kościółka w Rabce czy na zamek w Suchej może być początkiem szerokiej akcji kulturalnej.
źródło: NKJP: Kraków w kształcie lutni, Dziennik Polski, 2008-09-13
|
Data ostatniej modyfikacji: 11.11.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json