UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

paranoik

1902, Gazeta Lekarska 1902 Ser. II R. 37 T. 22 nr 38

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

może niem. Paranoiker

Od: paranoja

osoba chora na paranoję lub zachowująca się tak, jakby była na nią chora

[parano-ik] lub pot. [paranojik]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie rodzaje chorób

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

	Policjanci powiadają w takich sytuacjach, że mają do czynienia ze zbrodniarzem o chorej psychice. Jest to albo paranoik, albo psychopata, w każdym razie osobnik, który posługuje się inną, odrębną logiką. źródło: NKJP: Adam Borkowski: Od redakcji, Detektyw, 1999
	Paranoik jest zupełnie normalny, jeśli nie liczyć urojeń o otaczającym go zewsząd spisku i zagrożeniu. [...] Dopóki nie wkroczy w obszar urojeń, otoczenie paranoika może nie zdawać sobie sprawy, w jak bardzo wypaczony sposób postrzega on rzeczywistość. źródło: NKJP: Robert S. Robins, Jerrold M. Post: Paranoja polityczna, Polityka, 2007-07-21
	– Przecież uznaliby mnie za paranoika [...] gdybym im powiedział, że trzęsienie ziemi w Armenii było sztucznie wywołane. źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: My zdies` emigranty, 1999
	Paranoja jest dość rzadką chorobą na oddziałach psychiatrycznych, lecz kilku paranoików już widziałem i Marka o paranoję na pewno bym nie podejrzewał. źródło: NKJP: Jacek Głębski: Kuracja, 1998
	Wydaje się jednak, że tajemniczy pisarz opanował przede wszystkim kilka chwytów, którymi posługuje się perfekcyjnie. Po pierwsze więc - stworzył istną, zapadającą w pamięć galerię dziwaków i, jak się rzekło, paranoików. źródło: NKJP: Mariusz Czubaj: Horror dla dorosłych dzieci, Polityka, 2005-01-22

Data ostatniej modyfikacji: 26.07.2016