Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | emfaza |
emfazy |
|
| D. | emfazy |
emfaz |
|
| C. | emfazie |
emfazom |
|
| B. | emfazę |
emfazy |
|
| N. | emfazą |
emfazami |
|
| Ms. | emfazie |
emfazach |
|
| W. | emfazo |
emfazy |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
gr. émphasis 'ukazanie'
Definicja
Wymowa
[emfaza] lub [ęfaza]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne
Połączenia
- nadmierna emfaza
- emfaza i patos
- pełny emfazy
- powiedzieć coś; mówić, wołać z emfazą
Cytaty
|
[...] język powinien być oczyszczony z patetycznej emfazy i z degradującej sztukę naśladowczej naturalności. źródło: NKJP: Anna Kowalczykowa: Dramat i teatr romantyczny, 1997 |
|
|
Nie znoszę emfazy, pretensjonalności w ludziach, nienaturalności; rzeczywiście cenię sobie prostotę, poczucie humoru, ale w stylu raczej anglosaskim [...]. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: W najnowszym numerze, Gazeta Wyborcza, 1995-07-06 |
|
|
Ostatnie zdanie prof. Mmaa wyrzekł prawie że z emfazą. Pozwolił sobie nawet uczynić po nim krótką, lecz efektowną pauzę. źródło: NKJP: Stefan Themerson: Wykład profesora Mmaa, 1969 |
|
|
Mam nadzieję, że wyrok będzie sprawiedliwy, jeżeli panowie sędziowie staniecie tam, gdzie nie sięga lawina brudów ulicy! - zakończył z emfazą długie przemówienie. źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Ciemne sprawy międzywojnia, 2002 |
|
|
Chaim zaczął mówić [...]. Gestykulował z emfazą, zawieszał głos z nieznośną manierą człowieka, który lubi przemawiać. źródło: NKJP: Andrzej Bart: Fabryka Muchołapek, 2008 |