UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

niewymowny

Chronologizacja

1413, SStp

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. niewymowny
niewymowny
niewymowny
niewymowne
niewymowna
D. niewymownego
niewymownego
niewymownego
niewymownego
niewymownej
C. niewymownemu
niewymownemu
niewymownemu
niewymownemu
niewymownej
B. niewymownego
niewymownego
niewymowny
niewymowne
niewymowną
N. niewymownym
niewymownym
niewymownym
niewymownym
niewymowną
Ms. niewymownym
niewymownym
niewymownym
niewymownym
niewymownej
W. niewymowny
niewymowny
niewymowny
niewymowne
niewymowna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. niewymowni
niewymowni
niewymowne
niewymowne
D. niewymownych
niewymownych
niewymownych
niewymownych
C. niewymownym
niewymownym
niewymownym
niewymownym
B. niewymownych
niewymownych
niewymownych
niewymowne
N. niewymownymi
niewymownymi
niewymownymi
niewymownymi
Ms. niewymownych
niewymownych
niewymownych
niewymownych
W. niewymowni
niewymowni
niewymowne
niewymowne

Pochodzenie

Zob. mówić

Definicja

książk. 
taki duży, że trudno go przedstawić słowami

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Relacje znaczeniowe

synonimy:  nieopisany

Połączenia

  • niewymowna błogość, radość, słodycz, ulga; niewymowne wzruszenie

Cytaty

Po kilku minutach, nie reagując na pytania Mikołaja, podniosłem głowę, uśmiechnąłem się i... doznałem niewymownej ulgi. Ulgi, której nie doznałem nigdy wcześniej.

źródło: NKJP: Mariusz Grzebalski: Człowiek, który biegnie przez las, 2006

Br. Tomasz z Elano, uczeń św. Franciszka, świadczy o nim, że we wszystkich rzeczach podziwiał mądrość, moc i dobroć Stworzyciela; że zwyczajne spojrzenie na słońce, księżyc, gwiazdy, rzeczy małe i duże, napełniało go niewymowną radością.

źródło: NKJP: Józef Stępień: Święty Franciszek z Asyżu - pierwszy ekolog i przyrodnik, Magazyn Puls Studenta, 2000-06

Burza musiała w nocy szaleć z niewymowną siłą, zabrała bowiem i uniosła na pełne morze łódź, która uratowała Automateusza.

źródło: NKJP: Stanisław Lem: Bajki robotów, 1964

Głosy ścigały go, rozprzestrzeniając się w jasności, obskakiwały, zaganiały jak owczarek rozbiegające się owce; z ogromnym, niewymownym żalem wracał, kurczył się do jednego tylko punktu w przestrzeni, którym był on sam.

źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Wielkolud z Jaskini Piratów albo Tajemnica czwartej ściany, 2001

Data ostatniej modyfikacji: 06.08.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json