Nową jakością jednoczącej się Europy stała się wielokulturowość, proces zderzania, transgresji, konfrontacji religii, obyczajów, stylów życia, wzajemnego czerpania z różnych zasobów dziedzictwa.
źródło: NKJP: Janusz Wróblewski: Europa da się oglądać, Polityka, 2007-12-01
Wielokulturowość i wielojęzyczność uznawał za największą zaletę swojego państwa.
źródło: NKJP: Max Cegielski: Oko świata: od Konstantynopola do Stambułu, 2009
Zachodnie firmy zatrudniają specjalistów od wielokulturowości, czuwających nad komunikacją, nie zawsze prostą, w środowisku międzynarodowym.
źródło: NKJP: Maja Gawrońska, Dominika Bieńkowska: Ubranka z otworami na pupie, Ozon nr 18, 2005
Jeszcze w epoce napoleońskiej wielokulturowość państwa bynajmniej nie była powodem jego słabości.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008
