UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

marnota

Chronologizacja

1851, Gazeta Lwowska, books.google.pl

Pochodzenie

Zob. marny

1.a cecha

Definicja

pejorat. 
cecha osoby lub rzeczy, która nie wyróżnia się niczym pozytywnym

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  miernota

Cytaty

I tu jest właśnie cała marnota polskiej pedagogiki. Jak nie pozwolono im bić uczniów [...], to potrafią tylko ich dołować na różne sposoby. Dobry pedagog jest jak perełka.

źródło: NKJP: Internet

Może jakby [zdjęcie] było mniejsze, toby mniej się rzucała w oczy jego marnota.

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. marnota
marnoty
D. marnoty
marnot
C. marnocie
marnotom
B. marnotę
marnoty
N. marnotą
marnotami
Ms. marnocie
marnotach
W. marnoto
marnoty

Inne uwagi

Zwykle lp

Składnia

bez ograniczeń + marnota +
(CZEGO)

1.b osoba

Definicja

pejorat. 
osoba, która nie wyróżnia się inteligencją, wiedzą ani zdolnościami

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

Relacje znaczeniowe

synonimy:  miernota

Połączenia

  • marnota intelektualna, umysłowa

Cytaty

No widzisz, jaka marnota z ciebie, tłuścioszku? Dyskutować nie potrafisz, wolisz więc uciekać się do personalnych wycieczek.

źródło: NKJP: Internet

Był nieprzejednany wobec kapusiów i z lubością opowiadał, jak za jego młodych lat obchodzili się z tą marnotą, najmarniejszą.

źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010

Dopraszasz się, żeby znów ci dokopać, marnoto jedna?

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. marnota
marnoty
D. marnoty
marnot
C. marnocie
marnotom
B. marnotę
marnoty
N. marnotą
marnotami
Ms. marnocie
marnotach
W. marnoto
marnoty

1.c rzecz

Definicja

pejorat. 
rzecz lub zjawisko niewyróżniające się niczym pozytywnym

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  miernota

Cytaty

Cała historyczna nadzieja Ślązaków [...], bunty społeczne i czyny zbrojne, okazały się złudą i marnotą.

źródło: NKJP: Kazimierz Kutz: Polska - Śląsk, Gazeta Wyborcza, 1997-03-15

Podobnie mało liberalne wydaje mi się oburzenie na pismo literackie, że coś wydrukowało, jeśli oczywiście to coś nie jest marnotą i grafomanią [...].

źródło: NKJP: Teodor Krzysztof Toeplitz: Mój wybór: rzeczy mniejsze, 1998

To właśnie Polacy pokazali, jak przetworzyć komunistyczną marnotę w normalną gospodarkę, nie mając ani kredytu zaufania Zachodu - jak Czesi i Węgrzy - ani gigantycznego wsparcia finansowego jak wschodni Niemcy.

źródło: NKJP: Jerzy Surdykowski: Ameryka Europy, Wprost nr 7/11, 1999

Tarantino się wypalił zaraz po swoim największym sukcesie. Obecnie wciąż odcina od tego kupony i kręci jakieś marnoty wzorowane na kinie klasy C lat 50-tych, udając, że to ma jakiś głębszy sens.

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. marnota
marnoty
D. marnoty
marnot
C. marnocie
marnotom
B. marnotę
marnoty
N. marnotą
marnotami
Ms. marnocie
marnotach
W. marnoto
marnoty
Data ostatniej modyfikacji: 15.07.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json