UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

poufały

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Stopień wyższy

1.a człowiek

pozostający z kimś w bliskich stosunkach, pozwalających na traktowanie się bezpośrednio i bez ceremonii

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Nie bądź bezczelny albo zbyt poufały wobec prowadzącego.

źródło: NKJP: OPZZ rządzi, Gazeta Wyborcza, 1997-06-25

I natychmiast wszyscy robią się swojscy, serdeczni, weseli i poufali.

źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998

świadczący o tym, że ktoś pozostaje z kimś w bliskich stosunkach, pozwalających na traktowanie się bezpośrednio i bez ceremonii

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

W poufałym tonie prosiła go o protekcję dla swojego męża.

źródło: NKJP: Wojciech Duda-Dudkiewicz: Demony miłości, Ozon nr 21, 2005

Nikt nie ma prawa odzywać się do nas w sposób chamski lub zbyt poufały.

źródło: NKJP: Warto wiedzieć, Życie na gorąco nr 41, 1999

Nie znoszę, jak ktoś mnie dotyka. Już samo podawanie komuś ręki wydaje mi się przeraźliwie poufałym i zbytecznym gestem, nie cierpię tego.

źródło: NKJP: Marek Bukowski: Wysłannik szatana, 1999

Data ostatniej modyfikacji: 12.07.2018