1468,
SStp
Pierwotnie jako plurale tantum miodniki o znaczeniu 'melisa lekarska, Melissa officinalis L.'.
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
miodnik
|
miodniki
|
|
| D. |
miodnika
|
miodników
|
|
| C. |
miodnikowi
|
miodnikom
|
|
| B. |
miodnik
|
miodniki
|
|
| N. |
miodnikiem
|
miodnikami
|
|
| Ms. |
miodniku
|
miodnikach
|
|
| W. |
miodniku
|
miodniki
|
|
bot.
gruczoł kwiatowy roślin wydzielających nektar w celu przywabiania owadów zapylających
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
budowa i funkcjonowanie roślin
|
Owad, poszukując nektaru produkowanego w miodnikach ukrytych za pręcikami, podrażnia je, wywołując ich ruch.
źródło: NKJP: Halina Galera: Dla kogo kwitną kwiaty, Wiedza i Życie, nr 5/1998, 1998
|
|
Dzisiejsze magnolie nie mają miodników i są zapylane głównie przez chrząszcze wyjadające pyłek.
źródło: NKJP: Jerzy Dzik: Dzieje życia na ziemi: wprowadzenie do paleobiologii, 1992
|
|
Są one zrośnięte w rurkę, na końcach rozchylone, u nasady znajdują się miodniki z nektarem.
źródło: NKJP: Rozalia Ćwiertnia: Wawrzynek wilczełyko, Gazeta Krakowska, 2004-05-20
|
|
Nitki ich pręcików wolne i nagie, miodnik spłaszczony, jasnozielony.
źródło: NKJP: Internet
|
Data ostatniej modyfikacji: 21.07.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json