część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
stereometria
|
stereometrie
|
|
| D. |
stereometrii
|
stereometrii
|
neut |
stereometryj
|
char |
| C. |
stereometrii
|
stereometriom
|
|
| B. |
stereometrię
|
stereometrie
|
|
| N. |
stereometrią
|
stereometriami
|
|
| Ms. |
stereometrii
|
stereometriach
|
|
| W. |
stereometrio
|
stereometrie
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
Od: stereo- ( < gr. stereós 'stanowiący bryłę'+ metria (z gr. métron 'miara')
mat.
dział geometrii zajmujący się właściwościami figur przestrzennych
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
kształty i figury
- planimetria i stereometria
|
Zadania dotyczyły ciągów arytmetycznych, funkcji kwadratowej, geometrii analitycznej, rachunku prawdopodobieństwa i stereometrii.
źródło: NKJP: Matura na poziomie, Dziennik Polski, 2002-03-09
|
|
W programie nauczania stereometria jest na końcu czwartej klasy i najczęściej przerabia się ją już pobieżnie [...].
źródło: NKJP: Wybrali matematykę, Gazeta Krakowska, 2004-03-13
|
|
Kurs systematyczny geometrii nie był jednoznacznie podzielony na planimetrię i stereometrię.
źródło: Dydaktyka matematyki, 1982 (books.google.pl)
|
|
Zupełnie pozbawiony wyobraźni przestrzennej, nie dawałem sobie rady ze stereometrią [...].
źródło: Janusz Durko (red.): Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, 1989 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json