UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

komtur

Chronologizacja

2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	komtur	komturowie	ndepr
M.	komtur	komtury	depr
D.	komtura	komturów
C.	komturowi	komturom
B.	komtura	komturów
N.	komturem	komturami
Ms.	komturze	komturach
W.	komturze	komturowie	ndepr
W.	komturze	komtury	depr

Pochodzenie

niem.

Definicja

zwierzchnik zakonu rycerskiego, który pełnił również funkcję dowódcy, gdy zakon wyprawiał się na wojnę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna osoby związane z wojskiem i wojną

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Połączenia

wielki; krzyżacki komtur; komtur tucholski
siedziba, zamek komtura

Cytaty

Po przyjeździe komtur przedstawił przywiezionych przez siebie rycerzy. Młodszy, imieniem Ottomar, był ziomkiem komtura i jego protegowanym na drodze kariery w zakonie.

źródło: NKJP: Joanna Szczepańska: Wykpiony starosta i wieża idioty, Dziennik Bałtycki, 2000-04-15

Na przełomie września i października 1308 r. kontyngent wojsk zakonnych pod dowództwem komtura ziemi chełmińskiej, Günthera von Schwarzburg, zajął część grodu gdańskiego.

źródło: NKJP: Roman Czaja: Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach. Władza i społeczeństwo, 2008

Pierwsza udokumentowana wzmianka o wsi pochodzi z 1356 roku, kiedy to został wydany przez komtura gdańskiego Winrycha von Kinprode dokument lokacyjny dla Mierzeszyna.

źródło: NKJP: Internet

Składnia

	+	komtur	+	(JAKI)
	+	komtur	+	(CZEGO)

Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2016