UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

egzorta

Chronologizacja

1656, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. egzorta
egzorty
D. egzorty
egzort
C. egzorcie
egzortom
B. egzortę
egzorty
N. egzortą
egzortami
Ms. egzorcie
egzortach
W. egzorto
egzorty

Pochodzenie

łac. exhortātiō 'zachęta, pobudzenie, napomnienie'

Definicja

rel. 
krótkie kazanie wygłaszane na pogrzebie lub w rocznicę czyjejś śmierci

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół sakramenty i obrzędy religijne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia śmierć

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  kazanie

Połączenia

  • wygłosić egzortę

Cytaty

[...] panny Ponckie sprawiały wrażenie, jakby sfrunęły z nieba prosto w nasz smutek i ból. Ksiądz, zajęty przecież przenoszeniem ojca do wieczności, raz po raz rzucał na nie wzrokiem. I kto wie, czy to nie ich obecność sprawiła, że wygłosił nad ojcem egzortę, choć nie zamawiała matka, bo nie miała już za co.

źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996

[...] doniosły głos dzwonów obwieścił nabożeństwo żałobne. Po wotywie odprawionej przez ks. prałata Antoniego Noiszewskiego ksiądz Jan Kazimierz Skwara wygłosił egzortę.

źródło: NKJP: Anna Wereszczyńska: Ostatni Mohikanin drobnej szlachty i niezrównany monografista Żydów. Żywot Klemensa Junoszy-Szaniawskiego, 2008

Po wybuchu drugiej wojny światowej kult bł. Szymona przeżywał w Krakowie wielki rozkwit. W 1941 roku zapoczątkowane zostało w tamtejszym klasztorze odprawianie nabożeństwa czwartkowego z krótkimi egzortami, nawiązującego do dnia śmierci Szymona.

źródło: Internet: sancti-in-polonia.eu.interiowo.pl

Data ostatniej modyfikacji: 31.12.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj