UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

udręczyć się

Chronologizacja

XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	udręczę się	udręczymy się
2 os.	udręczysz się	udręczycie się
3 os.	udręczy się	udręczą się

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	udręczyłem się +(e)m się udręczył	udręczyłam się +(e)m się udręczyła	udręczyłom się +(e)m się udręczyło	udręczyliśmy się +(e)śmy się udręczyli	udręczyłyśmy się +(e)śmy się udręczyły
2 os.	udręczyłeś się +(e)ś się udręczył	udręczyłaś się +(e)ś się udręczyła	udręczyłoś się +(e)ś się udręczyło	udręczyliście się +(e)ście się udręczyli	udręczyłyście się +(e)ście się udręczyły
3 os.	udręczył się	udręczyła się	udręczyło się	udręczyli się	udręczyły się

bezosobnik: udręczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		udręczmy się
2 os.	udręcz się	udręczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	udręczyłbym się bym się udręczył	udręczyłabym się bym się udręczyła	udręczyłobym się bym się udręczyło	udręczylibyśmy się byśmy się udręczyli	udręczyłybyśmy się byśmy się udręczyły
2 os.	udręczyłbyś się byś się udręczył	udręczyłabyś się byś się udręczyła	udręczyłobyś się byś się udręczyło	udręczylibyście się byście się udręczyli	udręczyłybyście się byście się udręczyły
3 os.	udręczyłby się by się udręczył	udręczyłaby się by się udręczyła	udręczyłoby się by się udręczyło	udręczyliby się by się udręczyli	udręczyłyby się by się udręczyły

bezosobnik: udręczono by się

bezokolicznik: udręczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: udręczywszy się

gerundium: udręczenie się

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	udręczenie się	udręczenia się
D.	udręczenia się	udręczeń się
C.	udręczeniu się	udręczeniom się
B.	udręczenie się	udręczenia się
N.	udręczeniem się	udręczeniami się
Ms.	udręczeniu się	udręczeniach się
W.	udręczenie się	udręczenia się

Pochodzenie

Zob. dręczyć

1. zmęczyć się

Definicja

książk.

w rezultacie długotrwałych działań powodujących cierpienie fizyczne bądź psychiczne doprowadzić siebie samego do zmęczenia lub jakiejś granicy wytrzymałości

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Stany psychiczne człowieka ➔ emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA ➔ Określenia fizyczności człowieka ➔ sprawność i wydolność organizmu

Cytaty

Myślę nawet, że umyślnie sporządziłem ten wybiórczy protokół rozmaitych zaległości - by bardziej jeszcze się udręczyć.

źródło: NKJP: Jerzy Pilch: O odwracaniu uwagi od świata, Polityka, 2002-11-16

W Ameryce pracuje się bardzo ciężko. Na Green Poincie pracuje się do kresu wytrzymałości. [...] Tyle że dawniej te dolary były dużo warte, człowiek się udręczył, ale wracał jako panisko i osoba światowa.

źródło: NKJP: Janusz Głowacki: Koluszki nad East River, Gazeta Wyborcza, 1995-01-06

Jeśli popłyniesz w górę Pisy, to udręczysz się, lecz dasz radę. Pamiętaj Pisa ma 80 km.

źródło: Internet: kanaly.info

2. nacierpieć się

Definicja

książk.

doświadczyć długotrwałych cierpień fizycznych bądź psychicznych doprowadzających do granic wytrzymałości

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA ➔ Określenia fizyczności człowieka ➔ sprawność i wydolność organizmu

Cytaty

Zdrową (choć czasy nie były zdrowe) cześć swojego życia udręczyłem się w PRL-u.

źródło: Internet: blogpress.pl

Data ostatniej modyfikacji: 06.11.2017